Karadeniz kemençesi hem oturarak hem ayakta çalınabilir ve oyun havalarında ayakta icra yaygındır.
Ayakta çalarken gövde göğüs hizasında, hafif eğik biçimde tutulur ve sol elle desteklenir. Sol el desteği gövdeyi dengede tutar.
Bu tutuşta çalgının ağırlığı azdır, ancak uzun icralarda sol kol yorulabilir. Uzun icrada dinlenme aralıkları verilir.
Oturarak çalarken gövde dizin üzerine dayanabilir ve kol yükü belirgin biçimde azalır.
Hangi tutuş kullanılırsa kullanılsın, sap öne doğru uzanır ve sol bilek düz kalır. Bilek düzlüğü parmak hareketini korur.
Ayakta icrada hareket de söz konusudur; icracı çoğu zaman oyunla birlikte yer değiştirir.
Hareket ederken yay açısının korunması ayrı bir çalışma gerektirir. Açı korunmadan ses zayıflar.
Bu nedenle önce oturarak, tutuş oturduktan sonra ayakta çalışılır.
Omuz doğal yüksekliğinde tutulur ve kulağa doğru yükselen omuz kolu ağırlaştırır. Omuz yüksekliği ders başında denetlenir.
Nefes düzeni de tutuşu etkiler; nefesini tutan icracının omzu kasılır. Düzenli nefes kolu da rahatlatır.
Derslerimizde tutuş, kursiyerimizin hedeflediği icra biçimine göre birlikte belirlenir.