Kemençede iki ses arasındaki bağlantı, çalgının tınısını belirleyen ayırt edici ögelerden biridir.
Parmağın tel üzerinde kaydırılmasıyla elde edilen geçişler, ezgiye kaygan bir akış kazandırır. Bu ögeler tınıya kimlik kazandırır.
Bu geçişler rastgele kullanılmaz; nerede ve ne kadar kaydırılacağı üslupla ilgilidir.
Aşırı kaydırma ezgiyi belirsizleştirir ve dinleyicinin sesleri ayırt etmesini güçleştirir. Belirsizlik dinleyiciyi de yorar.
Kaydırma hızı da anlatımı etkiler; yavaş kaydırma ağırlık, hızlı kaydırma canlılık verir. Hız seçimi anlatımın parçasıdır.
Karadeniz dağarında kısa ve hızlı kaydırmalar sık kullanılır ve tavrın parçasıdır. Yöresel tavır kayıt dinlenerek öğrenilir.
Klasik kemençe icrasında ise kaydırmalar daha ölçülü ve seyrektir.
Çalışma iki ses arasında yavaş tempoda ve düzenli hızda yapılır. Tempo yavaş tutularak başlanır.
Kaydırma sırasında yay hızı sabit tutulur, çünkü değişen hız geçişi bozar. Sabit hız geçişin temiz duyulmasını sağlar.
Kayıt dinlemek kaydırmanın yerinde olup olmadığını açıkça gösterir. Kayıt değerlendirmenin en açık aracıdır.
Derslerimizde ses bağlantıları, üslup çalışmalarıyla birlikte ele alınır. Üslup çalışmaları dağarla birlikte yürür.