Klasik kemençede sesler, parmak ucuyla bastırılarak değil tırnağın yan yüzüyle tele yandan dokunularak elde edilir. Tel tuşeye bastırılmaz; tele yandan temas edilir ve titreşen boy bu temasla kısaltılır. Bu yöntem çalgıya kendine özgü, kaygan ve insan sesine yakın bir tını kazandırır.
Temas noktası tırnağın yan kenarıdır ve bu nokta her parmakta biraz farklıdır. Temas noktası derste birlikte belirlenir.
Tırnak fazla uzun olduğunda temas kontrolü güçleşir, fazla kısa olduğunda ise parmak ucu tele değer.
Bu nedenle tırnak bakımı tekniğin doğrudan parçası sayılır ve düzenli olarak yapılır. Bakım haftalık olarak yapılır.
Temas gücü, sesin net çıkmasına yetecek kadar olmalıdır; fazlası ses rengini boğar.
Parmaklar tele fazla uzaklaşmaz ve yüksekten inen parmak hem gecikir hem gürültü üretir. Gürültü ses temizliğini bozar.
Başlangıçta temas noktaları ayna karşısında ve yavaş tempoda çalışılır.
Teknik yerleştiğinde sol el tel boyunca sessizce kayabilir hâle gelir. Sessiz hareket doğru tekniğin göstergesidir.
Derslerimizde tırnak tekniği, ilk aydan itibaren ve adım adım yerleştirilir.